مقدار اب کر و حول بحث کر

مقدار اب کر 

اولا قطعا کر به عنوان یک معیار تشریع شده و عبارتی مثل  اذا بلغ الماء قدر کر لم ینجسه شئ وارد شده اما حکما نه موضوعا 

ثانیا گذشت  بنا هر دلیلی خواه طرد وسواسی گری یا ایجاد روحیه مثبت اندیشی یا...رو اینکه اقل از کر چه حکمی دارد یا اینکه در چه صورت نجس است تمرکز نشده بلکه وجه لم ینجسه شئ تمرکز شده 

و نوعا احکام غیرکر  مفهوما فهمیده میشود 

ثالثا مفهوم این جمله این است که اگر کر نباشد نجسه شئ که ما گفتیم مراد با تغیر اوصاف به اوصاف نجاست است اگر کسی بگوید با تغیراوصاف  غیرکر هم نجس میشه 

جواب اینست که# با غیر کر یا همان اقل کر اگر نجس بدان ملاقات کند نمیشود تطهیر کرد ولی کر میشود ولی اینکه بگوییم اقل کر با برخورد نجاست و متنجس نجس میشود بعید است از ظاهر روایات ،اجتناب باید کرد اگر اب دیگری نداری مجبور شدی و فقط "ینتهی الی الماء القلیل فی الطریق " و میخواهی غسل کنی و ظرفی هم نداری  و" یداه قذرتان"

با همان دست استفاده کند اشگال ندارد که "ماجعل علیکم فی الدین من حرج"

توجه کنید غسل حکم وضعی است نه تگلیفی پس باید واقعا هم این اب نجس نبوده باشد  

 والله العالم 

رابعا مقدار کر در روایات بین مقدار مساحتی مختلف که اینها با وزنی و ظروفی مختلف وارده شده یا میگوییم هر کدام کر است  کر نسبی به حسب مقدار نجاست داریم حتی به حسب ابعاد ظرف اب هم 

 یا قائل به جمع و کر حقیقی میشویم که ناچار از طرد برخی یا جمعهای غیر ظاهر بشویم 

#به نظر کر یک مفهوم عرفیه کثیر دارد لذا هم روی مقدار ان تمرکز زیاد نشده یعنی با وجود اهمیت موضوع و کثرت ابتلی چندان که لازم مخترعه بودن است توجه نشده 

و هم از جهت اختلاف روایات 

و هم از جهت اینکه نوعا  معیارهای عرفی ارائه داده شده 

همه دلالت بر عرفی بودن موضوع کر دارد اگرچه حکمش لم ینجسه  شئ مخترع شارع است  والله الهادی 

عبارتی مثل غدیر یا تا نصف ساق یا زانو یا رکی ،چاهی که سه وجب در سه وجب است یا در برخی سه وجب و نیم یا عبارت حُبی مدینه ،قِله 

همه گویا همین حرفهاست 

عبارت ۱۲۰۰رطل عراقی هم بعید نیست مقدار ابی بوده که عرفا یکی از این پیمانه ها یا ماشابه ذلک میگرفته 

از خلال روایات کر ، موضوع مخترع شارع و تعبد شرعی  دراوردن با این اختلافات سخت است علی الخصوص با این جملات 

کلما غلب الماء ریح الجیفه فتوضا 

اذا کان الماء قاهرا .. فتوضا 

ولاحول ولاقوه الابالله

 

[۱/۵،‏ ۷:۱۸] .: بررسی اسناد روایات عدم  انفعال القلیل.

أَبِي الْقَاسِمِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَمَّادٍ الْكُوفِيِّ» را توثيق نميكنند. بنابراين اين روايت سند مورد وثوق ندارد

[۱/۵،‏ ۷:۱۹] .: در سند «علي بن حديد» وجود دارد كه خود شيخ در رجالشان او را تضعيف كردهاند (ضعيفٌ جدّاً).

[۱/۵،‏ ۸:۴۹] .: «محمد بن الحسین بن ابی الخطاب» است که شخصی عظیم القدر و کتیرالروایه است؛[50] «جعفر بن بشیر» نیز از زهّاد اصحاب است و مرحوم شیخ طوسی و دیگران او را توثیق کرده اند[51] و «الهیثم بن عروه التمیمی» را نیز مرحوم نجاشی توثیق کرده است

[۱/۵،‏ ۱۲:۵۵] .: محمد بن میسر ثقه

بینه و حجت در فقه

کسی که دروغ میگوید صدایش می لرزد و حرکات دستش با حرف زدنش تناسب ندارد 

ایا میتوان در فقه از اینها رر شهادات و...استفاده که والله العالم الهادی