فقه ظواهر نه لوازم

فقه ظواهر نه لوازم

یه مشگلی که به نظر در فقه رایج ما هست توجه بیش از حد به لوازم کلام و مفاهیم و مدالیل التزامی الفاظ و در ماندن و رها کردن  از ظواهر عرفی احادیث است که باید در این خصوص توجه  ویژه شود و ظهورات عرفی را فدای مفهوم و دلالات التزامی نکرد 

الحمدلله اولا و اخرا و ظاهرا و باطنا

کراهت در روایات# علی لم یکن یکره الحلال

کراهت در روایات 

در برخی روایات ٬احکام مستند به کراهتِ امام یا خصوص کراهتِ امیرالمومنین شده با توجه به اینکه اگر ایه ی در این موضوع یا سنت رسول الله بود اَولی بود برای احتجاج کردن ٬به نظر می اید حب و کراهت  امام در احکام اثر دارد چنانچه تفویض احکام همین معنا را دارد که

 اَدبنی ربنی ثم  قال ما اتاکم الرسول فخذوا

 

و چون 

انا ادیب الله و علی ادیبی 

 

پس همین حرف درباره امیرالمومنین خصوصا و اهل البیت عموما صادق است که 

عبدی اطعنی حتی اجعلک مثلی انا اقول کن فیکون انت تقول ...

این روایت اخیر هم در تکوین است هم در تشریع 

چنانچه هذا عطائنا فاعط او امسک بغیر حساب فقط شامل تعلیم علمی نمیشود والا هر عالم میتواند به هرکه خواست مطلب یاد دهد و لذا افتخار امام به این این ایه درباره خود وقتی رنگ پیدا میکند که رنگ بیشتر از این به خود بگیرد .

انسان کامل ٬ولی خدا به جایی میرسد که کراهتش کراهت خداوند میشود و قیام و قعودش مرضی خداوند میشود ان الله یرضی لرضاها و یغضب لغضبها 

و ان الحسن و الحسین امامان قاما او قعدا 

 

نکته دیگر  

 در رباری معامله ی (نه قرضی )امده حضرت علی کراهت داشته اند و لم یکن یکره الحلال ٬علی کسی نیست که از حلال بدش اید 

در این روایت صغریً و کبریً باید درباره ش حرف زد 

 

مساله دیگر اینکه در بحث نقض وضو امده 

کل النوم یُکره الا ان تکون تسمع الصوت 

در این روایت هم قطعا کراهت در اینجا کراهت الزامی نیست 

ولی در روایت ربای معامله ی اگرچه میشود محاملی بر ان ذکر کرد لکن خلاف احتیاط است که بغیر از کراهت الزامی حمل کرد پس خصوص موردِ صدور یعنی  ربای  معامله کراهت الزامی است و امیرالمومنین کراهتش موضوعیت بیشتری دارد تا سایر ائمه لذا فرمود لم یکن یکره الحلال او کسی نیست که ... شاید بتوان اینگونه روایت را معنی کرده که به حسب رئیس شیعه بودن ٬پدر امت بودن کراهت حضرت  علی کراهت از حلال نیست میشود کراهت الزامی 

در  هر صورت گذشته از این قرائنی که در خصوص ربای معامله ی ذکر کردیم و روایات بالصراحه دیگر کراهت اینجا الزامی است لکن کراهت در جای های دیگر کراهت اصطلاحی است هم به دلیل روایت نقض نوم و هم استقصی  استعمال کراهت در جاهای دیگر ابواب روایات این فهم در میرساند 

والله العالم الهادی 

الحمدلله اولا و اخرا و ظاهرا و باطنا

ادبیات قرانی روحیه اولیاء خدا در قران

قران روحیه و سخنان نرم 

 

لئن بسط الی یدیک لتقتلنی ما انا بباسط یدی لاقتلک 

 

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هَذَا فَإِنْ شَهِدُوا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ (١٥٠)انعام

وضو گرفتن با چه ابی

وضو گرفتن با چه ابی ؟

 

اب قلیلی که نجس درش ریخته باشد نباشد اگرچه این اب خودش نجس نیست به دلیل روایات خاصی

 

با ابی باشد که سؤر حائض نباشد اگر چه نوشیدن این اب اشگال ندارد این خصوصیت وضوست مشگل ما جمع کردن احکام در چارچوبه از پیش تعیین شده است مستقیم سراغ روایات نمیرویم اینکه گفتیم سؤر حائض نباشد حتی اگر مامونه باشد چرا که روایت مامونه برای جنب امده که اذا کانت مامونة توضؤ و در صدر همین روایات نهی از توضی از سؤر حائض کرده 

 

 فضل مرأه ی نباشد که وضو گرفتن بلد نیست 

وضو گرفتن از این اب  نهی شده

 این روایات همه در باب الوضو من سور الحائض کافی امده 

 

البته اینکه این نهی دلالت بر کراهت است یا حرمتِ وضعی یا تگلیفی حرف دیگری است ولی همه این موارد را میتوان با یک دید نگاه کرد و تفاوتی نگذاشت به نظر ما یک حکم تگلیفی کراهتی است اگر چه وضو گرفتن با این ابها حتی اب قلیل که نجس در ان ریخته شده خلاف احتیاط است خصوص در شرایط اختیار 

والله العالم الهادی

سور یهودی و نصرانی و مشرک و ولد الزنا و ناصب مطلقا نهی شد امده سالت عن سور ... فقال لا 

یا امده عن ابی عبدالله انه کره سور ولد الزنی و ...و کل ما خالف الاسلام و کان اشد ذلک عنده سور الناصب

این روایت یک قذارت معنوی را میگوید که سبب جدایی مومنین در ظاهر و باطل از اهل خلاف میشود و خود این قرینه است بر حرف پیشین ما که نهی از وضو ساختن با ابهای بالا یک حکم تگلیفی کراهتی است والله العالم الهادی

طهارت و نجاست عرفی# رابطه طهارت و نجاست با کشش قلب و دل#ضرورت و طهارت و نجاست

ﺣَﻤﱠﱠﺎﺩِ ﺑْﻦِ ﻋُﺜْﻤَﺎﻥَ ﻋَﻦْ ﻋُﺒَﻴْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﺑْﻦِ ﻋَﻠِﻲٍّ ﺍﻟْﺤَﻠَﺒِﻲﱢﱢ ﻗَﺎﻝَ ﺳَﺄَﻟْﺘُﻪُ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻮُﺿُﻮﺀِ ﻛَﻢْ ﻳُﻔْﺮِﻍُ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞُ ﻋَﻠَﻰ ﻳَﺪِﻩِ ﺍﻟْﻴُﻤْﻨَﻰ ﻗَﺒْﻞَ ﺃَﻥْ ﻳُﺪْﺧِﻠَﻬَﺎ ﻓِﻲ ﺍﻟْﺈِﻧَﺎﺀِ ﻗَﺎﻝَ ﻭَﺍﺣِﺪَﺓٌ ﻣِﻦْ ﺣَﺪَﺙِ ﺍﻟْﺒَﻮْﻝِ ﻭَ ﺍﺛْﻨَﺘَﺎﻥِ ﻣِﻦْ ﺣَﺪَﺙِ ﺍﻟْﻐَﺎﺋِﻂِ ﻭَ ﺛَﻠَﺎﺙٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺠَﻨَﺎﺑَﺔِ .کافی 

این روایت به نجاست عرفی و طهارت عرفی نزدیک است بلکه همان است بول یک بار غایط دوبار و منی که لزج است سه بار 

اینکه دستش را بعد از بیداری بشوید ولو اینکه نجاستی به ان نباشد 

ﺳَﺄَﻟْﺖُ ﺃَﺑَﺎ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﻋَﻦِ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞِ ﻳَﺒُﻮﻝُ ﻭَ ﻟَﻢْ ﻳَﻤَﺲﱠﱠ ﻳَﺪَﻩُ ﺍﻟْﻴُﻤْﻨَﻰ ﺷَﻲْ ﺀٌ ﺃَ ﻳُﺪْﺧِﻠُﻬَﺎ ﻓِﻲ ﻭَﺿُﻮﺋِﻪِ ﻗَﺒْﻞَ ﺃَﻥْ ﻳَﻐْﺴِﻠَﻬَﺎ ﻗَﺎﻝَ ﻟَﺎ ﺣَﺘﱠﱠﻰ ﻳَﻐْﺴِﻠَﻬَﺎ ﻗُﻠْﺖُ ﻓَﺈِﻧﱠﱠﻪُ ﺍﺳْﺘَﻴْﻘَﻆَ ﻣِﻦْ ﻧَﻮْﻣِﻪِ ﻭَ ﻟَﻢْ ﻳَﺒُﻞْ ﺃَ ﻳُﺪْﺧِﻞُ ﻳَﺪَﻩُ ﻓِﻲ ﻭَﺿُﻮﺋِﻪِ ﻗَﺒْﻞَ ﺃَﻥْ ﻳَﻐْﺴِﻠَﻬَﺎ ﻗَﺎﻝَ ﻟَﺎ ﻟِﺄَﻧﱠﱠﻪُ ﻟَﺎ ﻳَﺪْﺭِﻱ ﺣَﻴْﺚُ ﺑَﺎﺗَﺖْ ﻳَﺪُﻩُ ﻓَﻠْﻴَﻐْﺴِﻠْﻬَﺎ 

 

همچنین است روایت 

ﻗُﻠْﺖُ ﻟِﺄَﺑِﻲ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞُ ﻳَﻀَﻊُ ﺍﻟْﻜُﻮﺯَ ﺍﻟﱠﱠﺬِﻱ ﻳَﻐْﺮِﻑُ ﺑِﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤُﺐﱢﱢ ﻓِﻲ ﻣَﻜَﺎﻥٍ ﻗَﺬِﺭٍ ﺛُﻢﱠﱠ ﻳُﺪْﺧِﻠُﻪُ ﺍﻟْﺤُﺐﱠﱠ ﻗَﺎﻝَ ﻳَﺼُﺐﱡﱡ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﺎﺀِ ﺛَﻠَﺎﺛَﺔَ ﺃَﻛُﻒٍّ ﺛُﻢﱠﱠ ﻳَﺪْﻟُﻚُ ﺍﻟْﻜُﻮﺯَ  کافی

ﻋَﻦْ ﻣُﺤَﻤﱠﱠﺪِ ﺑْﻦِ ﺇِﺳْﻤَﺎﻋِﻴﻞَ ﺑْﻦِ ﺑَﺰِﻳﻊٍ ﻗَﺎﻝَ ﻛَﺘَﺒْﺖُ ﺇِﻟَﻰ ﻣَﻦْ ﻳَﺴْﺄَﻟُﻪُ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻐَﺪِﻳﺮِ ﻳَﺠْﺘَﻤِﻊُ ﻓِﻴﻪِ ﻣَﺎﺀُ ﺍﻟﺴﱠﱠﻤَﺎﺀِ ﻭَ ﻳُﺴْﺘَﻘَﻰ ﻓِﻴﻪِ ﻣِﻦْ ﺑِﺌْﺮٍ ﻓَﻴَﺴْﺘَﻨْﺠِﻲ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟْﺈِﻧْﺴَﺎﻥُ ﻣِﻦْ ﺑَﻮْﻝٍ ﺃَﻭْ ﻳَﻐْﺘَﺴِﻞُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟْﺠُﻨُﺐُ ﻣَﺎ ﺣَﺪﱡﱡﻩُ ﺍﻟﱠﱠﺬِﻱ ﻟَﺎ ﻳَﺠُﻮﺯُ ﻓَﻜَﺘَﺐَ ﻟَﺎ ﺗَﻮَﺿﱠﱠﺄْ ﻣِﻦْ ﻣِﺜْﻞِ ﻫَﺬَﺍ ﺇِﻟﱠﱠﺎ ﻣِﻦْ ﺿَﺮُﻭﺭَﺓٍ ﺇِﻟَﻴْﻪِ 

-وسایل الشیعه الی تحصیل مسایل الشر

ﻋَﻦْ ﺃَﺑِﻲ ﺑَﺼِﻴﺮٍ ﻗَﺎﻝَ ﻗُﻠْﺖُ ﻟِﺄَﺑِﻲ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﺇِﻧﱠﱠﺎ ﻧُﺴَﺎﻓِﺮُ ﻓَﺮُﺑﱠﱠﻤَﺎ ﺑُﻠِﻴﻨَﺎ ﺑِﺎﻟْﻐَﺪِﻳﺮِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﻄَﺮِ 

 ﻳَﻜُﻮﻥُ ﺇِﻟَﻰ ﺟَﺎﻧِﺐِ ﺍﻟْﻘَﺮْﻳَﺔِ ﻓَﺘَﻜُﻮﻥُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟْﻌَﺬِﺭَﺓُ ﻭَ ﻳَﺒُﻮﻝُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟﺼﱠﱠﺒِﻲﱡﱡ ﻭَ ﺗَﺒُﻮﻝُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟﺪﱠﱠﺍﺑﱠﱠﺔُ ﻭَ ﺗَﺮُﻭﺙُ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﺇِﻥْ ﻋَﺮَﺽَ ﻓِﻲ ﻗَﻠْﺒِﻚَ ﻣِﻨْﻪُ ﺷَﻲْ ﺀٌ ﻓَﻘُﻞْ ﻫَﻜَﺬَﺍ ﻳَﻌْﻨِﻲ ﺍﻓْﺮِﺝِ ﺍﻟْﻤَﺎﺀَ ﺑِﻴَﺪِﻙَ ﺛُﻢﱠﱠ ﺗَﻮَﺿﱠﱠﺄْ ﻓَﺈِﻥﱠﱠ ﺍﻟﺪﱢﱢﻳﻦَ ﻟَﻴْﺲَ ﺑِﻤُﻀَﻴﱢﱢﻖٍ ﻓَﺈِﻥﱠﱠ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪَ ﻳَﻘُﻮﻝُ ﻣﺎ ﺟَﻌَﻞَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻓِﻲ ﺍﻟﺪﱢﱢﻳﻦِ ﻣِﻦْ ﺣَﺮَﺝٍ 

 این روایات نجاست و طهارت عرفی است میل قلبی هم درش اثردارد  دقت کنید

طهارت و نجاست عرفی# رابطه طهارت و نجاست با کشش قلب و دل#ضرورت و طهارت و نجاست

ﺣَﻤﱠﱠﺎﺩِ ﺑْﻦِ ﻋُﺜْﻤَﺎﻥَ ﻋَﻦْ ﻋُﺒَﻴْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﺑْﻦِ ﻋَﻠِﻲٍّ ﺍﻟْﺤَﻠَﺒِﻲﱢﱢ ﻗَﺎﻝَ ﺳَﺄَﻟْﺘُﻪُ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻮُﺿُﻮﺀِ ﻛَﻢْ ﻳُﻔْﺮِﻍُ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞُ ﻋَﻠَﻰ ﻳَﺪِﻩِ ﺍﻟْﻴُﻤْﻨَﻰ ﻗَﺒْﻞَ ﺃَﻥْ ﻳُﺪْﺧِﻠَﻬَﺎ ﻓِﻲ ﺍﻟْﺈِﻧَﺎﺀِ ﻗَﺎﻝَ ﻭَﺍﺣِﺪَﺓٌ ﻣِﻦْ ﺣَﺪَﺙِ ﺍﻟْﺒَﻮْﻝِ ﻭَ ﺍﺛْﻨَﺘَﺎﻥِ ﻣِﻦْ ﺣَﺪَﺙِ ﺍﻟْﻐَﺎﺋِﻂِ ﻭَ ﺛَﻠَﺎﺙٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺠَﻨَﺎﺑَﺔِ .کافی 

این روایت به نجاست عرفی و طهارت عرفی نزدیک است بلکه همان است بول یک بار غایط دوبار و منی که لزج است سه بار 

اینکه دستش را بعد از بیداری بشوید ولو اینکه نجاستی به ان نباشد 

ﺳَﺄَﻟْﺖُ ﺃَﺑَﺎ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﻋَﻦِ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞِ ﻳَﺒُﻮﻝُ ﻭَ ﻟَﻢْ ﻳَﻤَﺲﱠﱠ ﻳَﺪَﻩُ ﺍﻟْﻴُﻤْﻨَﻰ ﺷَﻲْ ﺀٌ ﺃَ ﻳُﺪْﺧِﻠُﻬَﺎ ﻓِﻲ ﻭَﺿُﻮﺋِﻪِ ﻗَﺒْﻞَ ﺃَﻥْ ﻳَﻐْﺴِﻠَﻬَﺎ ﻗَﺎﻝَ ﻟَﺎ ﺣَﺘﱠﱠﻰ ﻳَﻐْﺴِﻠَﻬَﺎ ﻗُﻠْﺖُ ﻓَﺈِﻧﱠﱠﻪُ ﺍﺳْﺘَﻴْﻘَﻆَ ﻣِﻦْ ﻧَﻮْﻣِﻪِ ﻭَ ﻟَﻢْ ﻳَﺒُﻞْ ﺃَ ﻳُﺪْﺧِﻞُ ﻳَﺪَﻩُ ﻓِﻲ ﻭَﺿُﻮﺋِﻪِ ﻗَﺒْﻞَ ﺃَﻥْ ﻳَﻐْﺴِﻠَﻬَﺎ ﻗَﺎﻝَ ﻟَﺎ ﻟِﺄَﻧﱠﱠﻪُ ﻟَﺎ ﻳَﺪْﺭِﻱ ﺣَﻴْﺚُ ﺑَﺎﺗَﺖْ ﻳَﺪُﻩُ ﻓَﻠْﻴَﻐْﺴِﻠْﻬَﺎ 

 

همچنین است روایت 

ﻗُﻠْﺖُ ﻟِﺄَﺑِﻲ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞُ ﻳَﻀَﻊُ ﺍﻟْﻜُﻮﺯَ ﺍﻟﱠﱠﺬِﻱ ﻳَﻐْﺮِﻑُ ﺑِﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤُﺐﱢﱢ ﻓِﻲ ﻣَﻜَﺎﻥٍ ﻗَﺬِﺭٍ ﺛُﻢﱠﱠ ﻳُﺪْﺧِﻠُﻪُ ﺍﻟْﺤُﺐﱠﱠ ﻗَﺎﻝَ ﻳَﺼُﺐﱡﱡ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﺎﺀِ ﺛَﻠَﺎﺛَﺔَ ﺃَﻛُﻒٍّ ﺛُﻢﱠﱠ ﻳَﺪْﻟُﻚُ ﺍﻟْﻜُﻮﺯَ  کافی

ﻋَﻦْ ﻣُﺤَﻤﱠﱠﺪِ ﺑْﻦِ ﺇِﺳْﻤَﺎﻋِﻴﻞَ ﺑْﻦِ ﺑَﺰِﻳﻊٍ ﻗَﺎﻝَ ﻛَﺘَﺒْﺖُ ﺇِﻟَﻰ ﻣَﻦْ ﻳَﺴْﺄَﻟُﻪُ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻐَﺪِﻳﺮِ ﻳَﺠْﺘَﻤِﻊُ ﻓِﻴﻪِ ﻣَﺎﺀُ ﺍﻟﺴﱠﱠﻤَﺎﺀِ ﻭَ ﻳُﺴْﺘَﻘَﻰ ﻓِﻴﻪِ ﻣِﻦْ ﺑِﺌْﺮٍ ﻓَﻴَﺴْﺘَﻨْﺠِﻲ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟْﺈِﻧْﺴَﺎﻥُ ﻣِﻦْ ﺑَﻮْﻝٍ ﺃَﻭْ ﻳَﻐْﺘَﺴِﻞُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟْﺠُﻨُﺐُ ﻣَﺎ ﺣَﺪﱡﱡﻩُ ﺍﻟﱠﱠﺬِﻱ ﻟَﺎ ﻳَﺠُﻮﺯُ ﻓَﻜَﺘَﺐَ ﻟَﺎ ﺗَﻮَﺿﱠﱠﺄْ ﻣِﻦْ ﻣِﺜْﻞِ ﻫَﺬَﺍ ﺇِﻟﱠﱠﺎ ﻣِﻦْ ﺿَﺮُﻭﺭَﺓٍ ﺇِﻟَﻴْﻪِ 

-وسایل الشیعه الی تحصیل مسایل الشر

ﻋَﻦْ ﺃَﺑِﻲ ﺑَﺼِﻴﺮٍ ﻗَﺎﻝَ ﻗُﻠْﺖُ ﻟِﺄَﺑِﻲ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﺇِﻧﱠﱠﺎ ﻧُﺴَﺎﻓِﺮُ ﻓَﺮُﺑﱠﱠﻤَﺎ ﺑُﻠِﻴﻨَﺎ ﺑِﺎﻟْﻐَﺪِﻳﺮِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﻄَﺮِ 

 ﻳَﻜُﻮﻥُ ﺇِﻟَﻰ ﺟَﺎﻧِﺐِ ﺍﻟْﻘَﺮْﻳَﺔِ ﻓَﺘَﻜُﻮﻥُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟْﻌَﺬِﺭَﺓُ ﻭَ ﻳَﺒُﻮﻝُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟﺼﱠﱠﺒِﻲﱡﱡ ﻭَ ﺗَﺒُﻮﻝُ ﻓِﻴﻪِ ﺍﻟﺪﱠﱠﺍﺑﱠﱠﺔُ ﻭَ ﺗَﺮُﻭﺙُ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﺇِﻥْ ﻋَﺮَﺽَ ﻓِﻲ ﻗَﻠْﺒِﻚَ ﻣِﻨْﻪُ ﺷَﻲْ ﺀٌ ﻓَﻘُﻞْ ﻫَﻜَﺬَﺍ ﻳَﻌْﻨِﻲ ﺍﻓْﺮِﺝِ ﺍﻟْﻤَﺎﺀَ ﺑِﻴَﺪِﻙَ ﺛُﻢﱠﱠ ﺗَﻮَﺿﱠﱠﺄْ ﻓَﺈِﻥﱠﱠ ﺍﻟﺪﱢﱢﻳﻦَ ﻟَﻴْﺲَ ﺑِﻤُﻀَﻴﱢﱢﻖٍ ﻓَﺈِﻥﱠﱠ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪَ ﻳَﻘُﻮﻝُ ﻣﺎ ﺟَﻌَﻞَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻓِﻲ ﺍﻟﺪﱢﱢﻳﻦِ ﻣِﻦْ ﺣَﺮَﺝٍ 

 این روایات نجاست و طهارت عرفی است میل قلبی هم درش اثردارد  دقت کنید

تطهیر با ازاله نجاسة

ﻋَﻦْ ﺣَﻨَﺎﻥِ ﺑْﻦِ ﺳَﺪِﻳﺮٍ ﻗَﺎﻝَ ﺳَﻤِﻌْﺖُ ﺭَﺟُﻠًﺎ ﺳَﺄَﻝَ ﺃَﺑَﺎ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﺇِﻧﱢﱢﻲ ﺭُﺑﱠﱠﻤَﺎ ﺑُﻠْﺖُ ﻓَﻠَﺎ ﺃَﻗْﺪِﺭُ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤَﺎﺀِ ﻭَ ﻳَﺸْﺘَﺪﱡﱡ ﺫَﻟِﻚَ ﻋَﻠَﻲﱠﱠ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﺇِﺫَﺍ ﺑُﻠْﺖَ ﻭَ ﺗَﻤَﺴﱠﱠﺤْﺖَ ﻓَﺎﻣْﺴَﺢْ ﺫَﻛَﺮَﻙَ ﺑِﺮِﻳﻘِﻚَ ﻓَﺈِﻥْ ﻭَﺟَﺪْﺕَ ﺷَﻴْﺌﺎً ﻓَﻘُﻞْ ﻫَﺬَﺍ ﻣِﻦْ ﺫَﺍﻙَ 

کافی

روایت یا دلالت بر 

پاکی محل نجاسة یا بول بعد ازاله و خشک شدن را دارد 

یا عدم طهارت مخرج بعد از ازاله با سنگ و گلوخ دارد 

یا اینکه اب و لو اب دهان نجس نمیشود که نجس بکند البته مادامی که تغییر اوصاف بنجاسة نداده 

بلکه زمینه تطهیری دارد ولو به نحو رشحی باشد چنانچه در روایت بعدی این باب امده که خصی در روز یکبار یتنضح فی النهار مرة ای یترشح الماء 

اینها مراتب تطهیر است که از ان غفلت شده همین رشح در صفره در مقعد هم امده رُشه بالماء و لاتعدالوضوء 

والله العالم الهادی